Wakacje z jogą i ajurwedą

Powrotu do ciała, które od dawna mówi do nas szeptem.
Do oddechu, który czeka, aż ktoś wreszcie go zauważy.
Do prostoty, która leczy skuteczniej niż nadmiar.

Po raz kolejny zapraszamy Cię na wakacje z jogą i ajurwedą – nie jako wyjazd, ale jako proces. Tydzień, który ma stać się początkiem czegoś trwalszego niż chwilowy odpoczynek.

W tym roku pójdziemy głębiej.

Nie tylko będziemy praktykować.
Będziemy rozumieć.

Porozmawiamy o nawykach – nie w kontekście dyscypliny, lecz w kontekście czułości wobec siebie. O tym, jak tworzyć rytuały, które nie są przymusem, ale oparciem. Jak budować codzienność, która wspiera układ nerwowy, a nie go nadwyręża. Jak sprawić, by to, co dobre, miało szansę zostać z nami na lata.

Ajurweda mówi, że zdrowie to nie brak choroby.
To harmonia – między tym, co robimy, a tym, kim jesteśmy.
Między rytmem natury a rytmem naszego serca.

Będziemy przyglądać się temu, jak ajurweda rozumie profilaktykę, odporność, witalność. Jak widzi relację między ciałem a emocją. Jak tłumaczy, że to, co zewnętrzne, zawsze jest echem wnętrza.

Z perspektywy psychosomatyki wiemy dziś, że mózg kocha powtarzalność. Że bezpieczeństwo rodzi się z rytmu. Że układ nerwowy potrzebuje przewidywalności, aby przestać być w trybie przetrwania.
Ajurweda wiedziała to od tysięcy lat – nazywając to dinacharyą, sztuką codziennego porządku.

Będziemy mówić o diecie – nie jako o kontroli, lecz jako o relacji.
O suplementacji – nie jako modzie, lecz jako wsparciu konkretnego organizmu.
O medytacji – nie jako technice, lecz jako przestrzeni, w której człowiek odzyskuje kontakt ze sobą.

Bo z punktu widzenia ajurwedy wszystko ma znaczenie.
To, co jesz.
To, jak śpisz.
To, jakie myśli karmisz.
To, czy umiesz się zatrzymać.

Nie oddzielamy ciała od psychiki.
Nie oddzielamy duchowości od biologii.
Wszystko wpływa na wszystko.

Spojrzymy także na te starożytne zalecenia przez pryzmat współczesnej medycyny i badań nad neuroplastycznością, stresem, mikrobiotą czy regulacją nerwu błędnego. Zobaczymy, jak współczesna nauka potwierdza intuicje dawnych mędrców.

Ale ten wyjazd to przede wszystkim doświadczenie.

Codzienna praktyka jogi – dynamiczna i energetyczna, kiedy ciało potrzebuje mocy.
Statyczna i powięziowa, kiedy potrzebuje uważności.
Vinyasa która budzi ogień.
Yin i praktyka restoratywna, które uczą miękkości.
Pranajama, która reguluje system nerwowy.
Medytacja, która przywraca perspektywę.

Chcemy dać ciału wyzwanie.
I chcemy dać mu ukojenie.

Miejsce, do którego Cię zapraszamy, nie jest przypadkowe.

Siódmy Las – przestrzeń między Kazimierzem Dolnym a Nałęczowem, wśród dolin, pagórków, sadów i wąwozów. Drewno, kamień, cegła. Werandy zawieszone nad paprociowym wąwozem. Domy z duszą. Cisza, która nie jest pustką, lecz obecnością.

To miejsce sprzyja wyciszeniu nie dlatego, że jest odcięte od świata.
Ale dlatego, że przypomina, czym jest świat, kiedy przestajemy go przyspieszać.

Wyżywienie będzie spójne z ideą wyjazdu – do wyboru kuchnia wegetariańska oparta na domowych przetworach i wypiekach albo post warzywno-owocowy dla tych, którzy chcą wejść głębiej w proces oczyszczania i redukcji stanów zapalnych.

Ten tydzień ma stać się fundamentem.
Nie ucieczką.
Nie przerwą od życia.
Lecz początkiem innego sposobu bycia w nim.

⸻

I turnus: 27.06 – 3.07.2026
III turnus: 8.08 – 14.08.2026

3400 zł
Zaliczka: 800 zł – potwierdzenie rezerwacji.

Dane do przelewu:
STUDIO Izabela Raczkowska
ul. Dolnej Wsi 35
44-100 Gliwice
ING 59 1050 1298 1000 0092 9253 1564

Zapisy:
https://forms.gle/hCpwkRt7rJACTZLcA

⸻

Przykładowy rytm dnia

8:30 – pranajama
9:00 – śniadanie
11:00–12:30 – praktyka jogi
12:30–13:00 – medytacja
13:00 – obiad
16:00–18:00 – praktyka powięziowa z medytacją
18:00 – kolacja
19:00–20:00 – medytacja, relaksacja

Rytm, który porządkuje układ nerwowy.
Rytm, który buduje bezpieczeństwo.
Rytm, który można później zabrać do domu.

⸻

Izabela Raczkowska

Nauczycielka jogi i medytacji. Autorka książki „Ciało chore z emocji”. Wykładowczyni akademicka. Fizykoterapeutka. Od lat łączy praktykę ruchu, ajurwedę i psychosomatykę. Uczy patrzeć na ciało nie jak na maszynę, lecz jak na opowieść.